Welcome

Je bent wederom het weblog voor gedichten en verhalen binnen gekomen gemaakt door Genia en Thorin Wij hopen dat je je hier je gedichten wil delen met anderen en ook reacties wil geven op gedichten van andere mensen.

Have a dark night

Genia en thorin

Mailen kan op happy_thorie@hotmail.com of lost_shadow_of_darkness@hotmail.com

The night will fall

Taking away the ones i love,

Searching for that thing miss,

That ting thats always displaced,

The one thing that can bring me down,

Behind shallow faces,

Are my darkest traces

i ques i could never tell you,

What i meant tot say with these words

that one thing that scares the hell out of me,,

The night will take away my love again,

So i aim all by my self,

No one a round just me and my fears,

No one that`s answering my love,

could i ever say that one line to you

I tought treu

time by time,

But it is sticking in my heart like glue

And now there is only the night , me and my tears

Jij

Jij brengt mij vreugde,

Met jou beleef ik langzaam maar zeker grote deugden,

Met jou kan ik lachen,

En hulen

Met jou hoef ik me egte ik niet te verschuilen

Jij bent niet zo verschillend van mij,

Jij hebt ook je dingen gezien gevoeld,

Jij weet wat ik er mee bdoeld

Ik vind het fijn om je te kennen,

Om met je te kunnen praten,

Vrienden zoals het heet, Maar heb je enig idee wat je egt met me deed

Je liet iets smelten wat heel lang bevroren was.

En nu sta ik hier in het donker met me blote voeten

Geweten sprekend met het zuiverste bedoelens,

Het enige wat ik wil doen is het koesteren van die gevoelens,

Die nu even verder rijken dan vriendschap alleen,

Mijn hart is dankzij jou niet alleen nog maar van steen…..

Ik ben bang,
Bang dat alles veranderd,

Dat we niet meer zo praten,
Dat heb ik steeds meer in de gaten,

We zeggen nu wel het draait om het gene vanbinnen,
Maar ik zal met dit uiterlijk niet winnen,

Ik ben bang om te verliezen wat ik het meest bemin,
Ik wil er niet over nadenken maar dat heeft geen zin,

Het blijft maar aan me knagen,
Ik blijf me maar afvragen, wat gaat er gebeuren,

Zal het een domper voor ons zijn?
Of zal et ons op fleuren,

Zal de dag me de laan uit sturen,
Of me de liefde late keuren,

Ik ben gewoon zo bang dat ik het verpest,
Maar je blijf voor mij altijd the best

Het is zo lang geleden,
Dat mijn vingers over het toetsenbord gleden.

Dat mijn woorden zich verspreide over een vlakte van wit,
Zinnen over het leven waar niemand op te wachten zit,

Het is al zo lang geleden dat ik voor jou heb geschreven,
Dat ik mijn gedachten bij elkaar had gedreven om eens meer een gedicht van gedachtes te creeren,
Om vervolgens weer een gedenk aan jou aan het leven te kunnen tatoeeren,

Ik ween om jou,
Ik ween om haar,

Zulke pijnlijke woorden,
Uit zo goed hart,

zo veel dingen gebeuren die ik niet meer kan zien,
Zo veel woorden werden er gesproken, tegentijds en tegen wil in,
Worden er telkens herringeringn op gedoken,

Je spreekt over tranen onzichtbaar voor mijn oog,
Je spreek over de pijn die je voor andere verzwoog,

Het is het niet meer waard laat het gaan,
Laat het gaan pluk die rozen en laat je vingers tussen de doorns door gaan,

Roep een naam 3 zacht,
Klop 3 maal op een cirkel getroken in een houte vacht,
Fluister nog maals die naam.
En je zal voelen dat de gene die je riep nog altijd op je wacht,

Het geeft je kracht het geeft je geen hoop,
Zoek die ene persoon die je kan vertrouwen in het diepste van de nacht,
Gooi het er uit zonder spijt, Dan loop je er niet meer mee te loop,

Je moet het een keer kwijt ookal ben je bang om te verliezen, je wint altijd.
Onthoud dat goed dan heb je ckr te weten nooit spijt….

xa9thor Voor iemand…

Hoe sterk moet je zijn om geen mens te laten merken
dat je hart breekt van pijn.
Hoe sterk moet je wezen dat je elke dag weet dat het masker van een gewoon blijf figuur je word voor gehesen.
Hoelang kun je nog zo doorgaan tot je veranderd in niets meer dan stof.
Elke dag weer die kwelling, weer die gevoelens van pijn.
Weer dat brandende gevoel dat je uit elkaar wilt barsten om er maar vanaf te zijn.
Een traan welt op tot hij een zware druppel vormt.
Waardoor hij vervolgens razendsnel over je wang stormt.
Niemand die het ziet,
niemand die iets merkt van je verdriet.
Leven in een droom houd ooit een keer op.
Ooit staat het sprookje op z’n kop.
Dan word je wakker en zie je de realiteit.
En dan krijg je weer diezelfde gedachte, Spijt.
Telkens weer jouw naam, jou gezicht, jouw woorden
dwalend in mijn hoofd.
Mijn wachtende ziel, wachtend tot het vlammetje dooft.
Je drukt woorden in mijn hart die er niet uit zijn te krijgen.
Die er altijd in zullen blijven.
Erin gekerfd, erin gekrast.
Ik wil het laten verdwijnen maar ik zit er aan vast.
Het liefst smeet ik mijn hart naar de hel.
Schreeuwde ik tegen deze hopeloze wereld vaarwel.
Maar ik kan het niet.
Het gevoel van Spijt, Het gevoel van Vast zitten aan.
Je betekend nog steeds zxf3 veel voor me.
Ik kan je niet zomaar uit mijn leven laten gaan!

Jij

Jij bent speciaal,
jij bent de gene voor wie ik de trein net op tijd haal

Jij bent die ene persoon die me kan laten lachen,
Jij bent die ene die m kan laten blozen,

Als ik aan je denk denk ik niet meer aan de dagelijkse rottige dingen,
Dankzij jou loop ik weer even over rozen,

Ik voel weer wat ik al die tijd gemist heb,
Je lieve lach je lieve woordjes,

Je betekend gewoon heel veel voor me,
Ik weet niet meer hoe te spreken,

Als ik met jou praat,
Gebeurd er iets alsof ik word omslagen met een deken,

Van duizende emoties en gevoelens,
Ik wil niks opdragen, of misdragen

Wat ik bedoel,
Wat ik wou zeggen,

Is dat ik heel veel om je geef en voor je voel

In het donkerste uur van mijn gedachten,
Met de kracht die zij met zich mee brachten,

Probeer ik me te verzetten,
En me zelf zo te beletten,

Dat ik het geen wat k het meest vrees,
dat ik de dood een gunst bewees,

Een nieuwe ziel voor zijn collectie,
Een ziel is nog een te groot woord,
Iets wat mij slegt heeft toe behoord,

Zo vaak heb ik willen gaan,
Met me hand in die van de andere zijde gestaan,

Maar iets hield me hier,
En hoe graag ik ook wilde en wou,

Door iets of iemand zei de stem altijd,
Dit is niet de plek waar jij verblijven zal,

Dus nu loop ik vanuit het diepte van mijn ziel van het dal naar jou,
In mijn dromen zie ik de gene waar ik zo veel om geef en van hou,

En ik weet dat ik over vele jare hun weder zal zien,
Het doet mischien nu even pijn,

Maar ik weet dat ze er in me hart altijd zullen zijn,

Het is zo verweg en tog zo dichtbij,
Ooit zal ik weer naast mijn opa staan zij aan zij,

Ooit zal ik weer zien wie er altijd voor me was,
Ooit zal ik die oom zien die ik nooit heb gekent,

zal ik zijn waar zij zijn,
een plek zondr verdriet en zonder pijn….

Nou ik stop met wat dan ook want ben net door me vriend voor een neppe andacht trekkertje verklaard.Hij (namesns mij de arogante en verwende schat) heeft me net me ogen geoopend voor mijn zinloos leven.
Mijn gedachten lang van hier mijn gedachten op papier brande samen in de vuur van de doodelijke geur van bloed die uit mijn adere stroommt ik kan het niet ik geef het op.

Zo zien julli maar dat ik totaal nutteloze aandachttrekkeertje ben.}

daag fijne leven nog

Verliefd

jij reikt mij altijd weer de hand
jij bent mijn trots in waterland
je kan teder, woest, aandoenlijk zijn
groot en flink, soms ook heel klein
je voelt mijn woede, lacht mijn lach
plaagt mijn boosheid, geef mij dag
een scheutje zon, een warm gebaar
ik ben verliefd al een .. jaar

Vriendschap
Dat is geven zonder te nemen
Vriendschap
Dat is helpen als het kan
Vriendschap
Dat is meer dan woorden kunnen zeggen
Vriendschap
Dat is hxe9xe9l veel houden van Laura